บางทีชีวิตพังทลายลงจริงๆ ก่อนจะเกิดเรื่องจริงๆ เสียอีก อันเนื่องจากความกังวลมากเกินไปในเรื่องความกลัวนั่นกลัวนี่อยู่ตลอดเวลา (ซึ่งคนเราน่าจะเป็นกันทั้งนั้น) จนบางทีมันกลายเป็น “วิสวาส” (การคิดซ้ำๆ, ฟุ้งซ่าน)… นี่อาจจะเข้าข่ายประเด็น #การคิดไม่ดีต่อพระองค์อัลลอฮ์ (سوء الظن بالله) ได้เหมือนกัน
سٌئل الشافعي :
كيف يكون سوء الظن بالله ؟
قال : الوسوسة
والخوف الدائم من وقوع مُصِيبَة
وترقب زوال النعمة
كلها من سوء الظن بالرحمن الرحيم.
มีคนถามท่านอิหม่ามชาฟิอีว่า “การคิดไม่ดี (มองในแง่ร้าย) ต่ออัลลอฮ์เป็นอย่างไร?”
ท่านตอบว่า ”การที่ใจย้ำคิด(แต่เรื่องแย่ๆ), การกลัวอยู่ตลอดเวลาว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆ หรือภัยพิบัติขึ้น, การเอาแต่พะวงว่านิอ์มัต (ความสุขหรือสิ่งดีๆ ที่มีอยู่) จะหมดไป” ”สิ่งเหล่านี้ทั้งหมด คือการมองในแง่ร้ายต่อผู้ทรงเมตตากรุณา”
ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่า ศาสนาสอนให้เราคิดดีจนสุดโต่ง อยู่ในโลกที่หลอกตัวเองว่ามีแต่สิ่งดีงาม แต่ศาสนาสอนให้เราเผชิญกับโลกนี้ด้วยกับการมอบหมายความไว้วางใจไปที่พระองค์อัลลอฮ์ นั่นคือการมีดุอาอนำทางชีวิต ์และใช้ชีวิตให้อยู่ในครรลองแห่งสุนนะฮฺ ด้วยความเชื่อมั่นต่ออำนาจของพระองค์เหนือทุกสิ่งทุกอย่าง
จงฝึกฝนให้จิตใจคิดถึงอัลลอฮ(ซิกรฺ)ในทุกสถานการณ์ ไม่ปล่อยให้มันกังวลต่อเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตให้มากจนเกินไป ย้ำมุมมองการคิดในแง่ดีต่อพระองค์ (حسن الظن بالله) ด้วยความเชื่อมั่นว่า พระองค์จะมอบแต่สิ่งดีๆ ให้แก่บ่าวที่ดำรงตนอยู่ในศาสนาของพระองค์
|อัล อัค|
แหล่งอ้างอิง
