l สิทธิของอัลลอฮฺและเราะสูล l
สิทธิของอัลลอฮฺและเราะสูล เป็นสิทธิที่จะมาก่อนทุกสิ่ง ความจริงแล้วสิทธิทั้งสองสิ่งนี้เป็นสิ่งที่จะตามมาจาก “ชะฮาดะฮฺ” หรือถ้อยคำยืนยันความเป็นมุสลิมโดยทันที สิทธิของอัลลอฮฺนั้นคือการที่เราจะต้องยืนหยัดใน “เตาฮีด” (ความเป็นหนึ่งเดียวของพระองค์) โดยไม่มีการตั้งภาคีใดๆ ขณะที่สิทธิของท่านนบีคือสิทธิในแบบอย่างหรือหนทาง(สุนนะฮฺ) ซึ่งผู้ศรัทธาจะต้องเลือกปฏิบัติตาม ไม่ใช่ปฏิบัติตามหนทางของคนอื่น
สิทธิของอัลลอฮฺที่เริ่มจากเตาฮีดจะต้องพัฒนาไปสู่เบื้องปลายของมันคือ “ตักวา” หรือการสำนึกถึงการมีอยู่ของพระองค์ สำนึกในการรู้ การเห็น การได้ยินของพระองค์ สำนึกในอำนาจ(เกาะดีร)ของพระองค์ ความสำนึกหรือการมีสตินี้เองจะนำไปสู่สิ่งที่เรียกว่า “ตักวา” และจะทำให้คนนั้นได้รับพลังที่จะออกห่างจากความชั่วร้ายทั้งหลายในตัวมันเองได้
ส่วนสิทธิของท่านนบีเริ่มจากการดำเนินตามหนทางของท่าน ซึ่งจะพัฒนาไปสู่ “อัคลาก”(ตัวตน อุปนิสัย จรรยามารยาท) ที่มีเกียรติในแบบที่ท่านนบีเป็น ซึ่งนั่นมีความหมายถึงการสามารถแปลงภาคทฤษฏีของคำสอนอิสลามไปสู่ภาคปฏิบัติ นำสิ่งที่เป็นคำสอนในตำราให้ไปปรากฏในชีวิตของคนคนหนึ่งได้
ท่านนบีบอกถึงสองสิ่งที่เป็นเหตุให้คนเข้าสู่สวรรค์ สิ่งแรกคือตักวา สิ่งที่สองคืออัคลากที่ดีงาม นี่คือสองสิ่งที่ต้องตระหนักในทุกความหมายของมัน
|อัล อัค|
_______________
* ปล. ชะฮาดะฮฺทั้งสองประโยค จึงเป็นจุดเริ่มต้นของความเป็นมุสลิม เป็นวิธีการ และมันยังเป็นเป้าหมายในนั้นอีกด้วย ในฐานะมุสลิมจะต้องยืนยันความเข้าใจเช่นนี้อยู่เสมอ และต้องบอกกล่าวสำหรับผู้ที่ปรารถนาจะเดินในเส้นทางของความเป็นมุสลิม ไม่ว่ามุสลิมเดิมหรือมุสลิมใหม่
