l​ ท่านนบีสอนให้เราเป็นคนนิ่ง l

ท่านนบีเป็นคนนิ่ง เงียบ และสงบ เป็นบุคลิกส่วนใหญ่ในแต่ละวันของท่าน ท่านนบีเป็นคนที่หัวเราะน้อย แต่ยิ้มเยอะ ท่านนบีพูดน้อยมาก ถ้าพูดก็เฉพาะเรื่องที่จำเป็น เรื่องที่ควรพูด และเป็นเรื่องที่มีประโยชน์

• ความเป็นคนนิ่งตรงนี้ไม่ใช่นิ่งเฉย แต่เป็นนิ่งสงบและลงลึก​ เป็นการนิ่งแบบต้นไม้ใหญ่​ รากหยั่งลึก กิ่งก้านชูเสียดฟ้า เขียวชอุ่มและแข็งแรง พายุไม่อาจถอนรากถอนโคน แถมยังเป็นที่พึ่งพิงให้กับคนอื่นได้อีกด้วย

• ความเป็นคนนิ่งตรงนี้ไม่ใช่เป็นคน “เก๊ก” หรือวางฟอร์มผิดธรรมชาติ ท่านนบีเป็นคนง่ายๆ ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย และปฏิบัติกับคนอื่นแบบง่ายๆ สบายๆ​ ในแบบที่มีมารยาท ท่านนบีไม่ทำให้ใครอึดอัด ไม่ทำให้คนอื่นลำบากใจ ท่านนบียังมีอารมณ์ขันที่สุภาพ อารมณ์ขันที่ไม่หยาบและไม่เหยียด และเนื้อหาที่เป็นเรื่องจริงเท่านั้น นี่คือบุคลิกที่คนกล่าวถึงไว้เช่นกัน

• การนิ่งตรงนี้ไม่ใช่นิ่งแบบคนไม่มีหัวใจ ท่านนบีจะพูดมากขึ้นกับคนใกล้ชิด กับภรรยา และในระหว่างเดินทาง(กรณีที่ต้องการคลายความเบื่อ) ท่านนบีเป็นคนเริ่มต้นสนทนากับเด็กๆ และชวนแขกคุยในเรื่องที่ควรจะคุย เช่นเดียวกันท่านนบียังเป็นนักปราศรัยที่เยี่ยมยอดเสมอ แต่ก็ไม่ได้พูดนาน พูดพอเหมาะพอควรตามความจำเป็นและตามวัตถุประสงค์ เป็นคนที่พูดด้วยภาษาที่ดี มีความหมายและมีพลัง (ดังที่คนสมัยนั้นเรียกว่า ญะวามิอุล กะลิม)

ท่านนบีกำลังสอนให้เราเป็นคน “นิ่ง” แต่เป็นแบบนิ่งที่ลุ่มลึก นิ่งที่จริงใจ นิ่งที่เคลื่อนไหว นิ่งที่สร้างสรรค์ ทั้งร่างกายที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ทั้งจิตใจที่อยู่กับการซิกรฺ(การรำลึกถึงพระผู้สร้าง)และการฟิกรฺ(การครุ่นคิดใคร่ครวญต่อสิ่งถูกสร้าง) นิ่งแต่เต็มไปด้วยความมีชีวิต นิ่งที่ไม่จืดชืด นิ่งที่มีสีสันและน่าสนใจ กล่าวได้อีกอย่างว่า ท่านนบีสอนให้เราอย่าเป็นคนไม่นิ่ง อย่าเป็นคนว้าวุ่น อย่าเป็นคนวุ่นวาย นั่นเอง

|อัล อัค|



แหล่งอ้างอิง