[ จงละทิ้งการแสวงหาความพอใจจากผู้คน ]​

จงกำหนดเป้าหมายของท่านอยู่ตรงที่การทำให้พระองค์อัลลอฮฺทรงพอพระทัย​ และจงละทิ้งการแสวงหาความพอใจจากผู้คน ​ด้วยสิ่งนี้เองที่ท่านจะได้พบกับความสงบสุข​ และจะสัมผัสได้ถึงความหอมหวานของอีหม่าน(ศรัทธา) คนเราทุกข์เมื่อเป้าหมายของเขาขัดแย้งในตัวมันเอง

حدّد غايتك أن تُرضي الله عز وجل، ودعك من إرضاء الخلق.. وبهذا تستريح، وتشعر بحلاوة الإيمان؛ فإنما يعاني الناس حينما تتنازع غاياتهم

– Yusuf​ Al-Qaradawi​ –

__________________
#หมายเหตุ​ การวางความพึงพอใจไว้ที่จุดเดียวคือ​ ณที่พระองค์อัลลอฮฺ​ เป็นหนึ่งในแก่นแท้ของศาสนา​ ส่วนการวางความพึงพอใจไว้ที่สิ่งอื่นเป็นปัญหาและเป็นไปไม่ได้​ อีมาม อัช-ชาฟิอี กล่าวว่า
​
​”رضا الناس غاية لا تدرك، فعليك بما يصلحك فالزمه”

“การทำให้คนทุกคนพอใจนั้นเป็นเป้าหมายที่ไปไม่ถึง (ไม่มีวันทำได้สำเร็จ) ดังนั้น จงมุ่งเน้นในสิ่งที่เป็นผลดีต่อตัวท่าน (ความพึงพอใจของพระเจ้า) และจงยึดมันไว้ให้มั่น”

… การมีอัคลากที่ดีต่อเพื่อนมนุษย์ มิใช่เพื่อหาความพึงพอใจจากพวกเขา แต่เป็นการทำตามคำสั่งของอัลลอฮฺ​ (คือการแสวงหาความพึงพอพระทัยจากพระองค์)​ ดังนั้น การทำเราทำดีกับเพื่อนมนุษย์จึงไม่หวังการขอบคุณกลับมา​จากเขา สำหรับการขอบคุณเป็นอัคลากของเขา​ ส่วนการทำใจให้นิ่ง​ (ไม่ต้องการคำขอบคุณ)​ เป็นอัคลากของเรา​ ท่านอับดุลลอฮฺ บิน มุบาร็อก กล่าวว่า
​
​”عَوِّدْ نَفْسَكَ أَنْ لاَ تَنْتَظِرَ شُكْراً مِنْ أَحَدٍ”

“จงฝึกฝนตัวท่านเองให้เคยชินกับการไม่รอคอยคำขอบคุณ (หรือการตอบแทนบุญคุณ)​ จากใครทั้งสิ้น”

อิคลาศสอนให้เราทำความดีโดยไม่ยึดติดกับตัวตนของมนุษย์คนไหน เพราะตัวมนุษย์นั้นคือความไม่แน่นอน วันนี้อาจจะดีพรุ่งนี้อาจจะร้าย วันนี้อาจจะร้ายพรุ่งนี้อาจจะดี สภาวะทางอารมณ์ของมนุษย์แต่ละคนนั้นคาดเดายาก การหาความพึงพอใจจากพวกเขาจึงเป็นสิ่งที่ผู้ศรัทธาจะไม่ทำ​ ท่านมาลิก บิน ดีนาร กล่าวว่า

: “مُذْ عَرَفْتُ النَّاسَ لَمْ أَفْرَحْ بِمَدْحِهِمْ وَلَمْ أَكْرَهْ ذَمَّهُمْ”

​”นับแต่ฉันรู้จักมนุษย์​ (ในแก่นแท้)​ ฉันก็ไม่เคยดีใจกับคำยกย่องของพวกเขา และไม่เคยเกลียดคำตำหนิของพวกเขาอีกเลย”

… ชีวิตที่เข้าถึงความหมายอิคลาศอย่างแท้จริง จะเข้าถึงความสุขอย่างจริงแท้ ท่านหะสัน อัล-บัศรีย์ ได้อธิบายถึงสภาวะที่จิตใจได้รับความสงบ (ความสบายใจ) ไว้ว่า

​”مَنْ عَلِمَ أَنَّ اللهَ يَرَاهُ، اسْتَحْيَا أَنْ يَرَى فِي قَلْبِهِ سِوَاهُ، فَمَنْ كَانَ اللهُ هَمَّهُ كَفَاهُ اللهُ كُلَّ شَيْءٍ”

​”ผู้ใดที่รู้ว่าอัลลอฮฺทรงเห็นเขา เขาจะละอายที่จะให้ในใจของเขามีสิ่งอื่น (เป้าหมายอื่น) นอกจากพระองค์ และผู้ใดที่ให้อัลลอฮฺเป็นความกังวลเดียวของเขา อัลลอฮฺจะทรงให้เขาพอเพียงในทุกๆ สิ่ง”

ภาวะเช่นนี้จะนำซึ่งความมีบะเราะกะฺฺฮ (ชีวิตที่มีความจำเริญ)​ ท่านฟุฎอยล์ บิน อียาด กล่าวถึงคุณลักษณะในตัวมนุษย์ที่นำมาซึ่ง​ปัจจัย​ดีงามอันมากมายไว้ว่า

​”لو أنك أيست من الخلق حتى لا تريد منهم شيئاً، لأعطاك مولاك كل ما تريد”

“หากท่านไม่หวัง (เลิกคาดหวัง) จากสิ่งถูกสร้าง จนกระทั่งท่านไม่ต้องการสิ่งใดจากพวกเขาเลย เมื่อนั้นแหละที่นายของท่าน (อัลลอฮฺ) จะให้ทุกสิ่งที่ท่านต้องการแก่ท่านเอง”

การแสวงหาความพอใจจากผู้คนเป็นเป้าหมายที่ไม่มีวันสำเร็จและนำมาซึ่งความวุ่นวายใจ​ ตรงกันข้ามการแสวงหาความพอใจจากพระผู้สร้าง จะนำไปสู่การได้รับปัจจัยแห่งความสำเร็จและความสุขสงบในจิตใจ



แหล่งอ้างอิง