#ชีวิตของเราก็ยังคงอยู่ในจุดที่ดีอยู่
“การที่พระองค์อัลลอฮฺปล่อยให้เรายังคงดุอาอ์วิงวอนขอต่อพระองค์อยู่ แปลว่าเรายังอยู่ในจุดที่ดีอยู่และยังเชื่อมต่อกับพระองค์ได้อยู่ การที่ชีวิตเรายังเรียกหาพระองค์ได้ และรู้ว่าพระองค์อยากฟังเรา ไม่ว่าตัวเราจะพังแค่ไหน มีบาปเยอะเท่าไหร่ หรือรู้สึกเหินห่างจากพระองค์เพียงใด แต่พระองค์ก็ยังอยากฟังเสียงของเรา — แค่นี้ก็นับเป็นความโปรดปรานอย่างหนึ่ง (ที่พระองค์ยังคงให้โอกาสแก่เรา)”
If Allah allows us to make supplication then know that we are in a good place, that we are in a relationship with Allah. So, the ability to call upon Him, knowing that Allah loves to hear me, despite how broken I am, despite how sinful I am, despite how distant I am with Allah, yet He loves to hear me—in that there is a blessing.
”إذا ألهمك الله أن تدعوه، فاعلم أنك في خير، وأن بينك وبين الله صلة. فأن تقدر على مناجاته، وتعلم أن الله يحب أن يسمع منك -رغم كل ما فيك من انكسار، ورغم ذنوبك وبعدك- فهذا في حد ذاته نعمة كبيرة.”
– Omar Suleiman –
__________________
#หมายเหตุ คนมักมองว่าดุอาอ์สำเร็จก็ต่อเมื่อ “ได้ของที่ขอ” แต่ความจริงแล้วความสำเร็จอยู่ที่เรา “ถูกเลือก” ให้เป็นผู้ที่สามารถติดต่อกับพระผู้สร้างได้อยู่ ถ้าพระองค์ไม่รัก พระองค์อาจจะปล่อยให้เราลืมพระองค์ไปเลยก็ได้ แต่การที่พระองค์ให้เรายังคงดุอาอ์ได้อยู่ ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร นั่นคือความเมตตาที่พระองค์กำลังดึงเรากลับมาหาพระองค์
นอกจากนี้เราต้องรู้ว่า ถ้าอัลลอฮ์ไม่ต้องการให้เราได้รับสิ่งที่เราขอในแบบใดแบบหนึ่ง พระองค์จะไม่ใส่ “ความรู้สึกอยากขอ” ลงมาในหัวใจเราตั้งแต่แรก การที่เรารู้สึกอยากดุอาอ์วิงวอนขอ นั่นคือสัญญาณว่าพระองค์กำลังเตรียมทางออกหรือของขวัญไว้ให้เราแล้ว ท่านอุมัร อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ (ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ) กล่าวประโยคทองไว้ว่า
”إِنِّي لَا أَحْمِلُ هَمَّ الْإِجَابَةِ، وَلَكِنْ أَحْمِلُ هَمَّ الدُّعَاءِ، فَإِذَا أُلْهِمْتُ الدُّعَاءَ، فَإِنَّ الْإِجَابَةَ مَعَهُ”
”แท้จริงฉันไม่ได้กังวลในเรื่องดุอาอ์จะถูกตอบรับหรือไม่ แต่ฉันกังวลในเรื่องที่จะได้ดุอาอ์หรือไม่มากกว่า เพราะเมื่อใดก็ตามที่ฉันถูกดลใจให้ดุอาอ์ เมื่อนั้นการตอบรับก็จะมาพร้อมกัน”
ท่านอุมัรไม่ได้กังวลว่า อัลลอฮ์จะตอบรับดุอาอ์หรือไม่ เพราะท่านมีความเชื่อมั่นอย่างมั่นใจ (ยะกีน) ต่อคำสัญญาของอัลลอฮในสูเราะฮ์อัล-ฆอฟิร ที่ว่า
”وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ”
“และพระเจ้าของพวกเจ้าตรัสว่า พวกเจ้าจงขอดุอาอ์ต่อข้า แล้วข้าจะตอบรับแก่พวกเจ้า” (อัลกุรอาน 40:60)
สิ่งที่ท่านกังวลคือตัวท่านเองจะ “ลืม” หรือจะ “พลาด” โอกาสต่างๆ ที่ควรจะได้ดุอาอ์ ความกังวลที่แท้จริง จึงไม่ได้อยู่ตรงที่คำขอไม่ถูกตอบรับ แต่อยู่ตรงที่หัวใจเฉยชาหรือหลงลืมจนไม่ได้วิงวอนขอต่างหาก
ความจริงการกังวลว่าดุอาอ์จะถูกตอบรับหรือไม่เป็นเรื่องที่ดี ตราบที่มันช่วยทำให้เราปรับปรุงเงื่อนไขของการถูกตอบรับอยู่เสมอ ( เช่น การแสวงหาริสกีที่ฮาลาล เป็นต้น) แต่อย่างไรก็ตามเอาเข้าจริง ปัญหาใหญ่กลับกลายเป็นคนเราไม่ค่อยได้ดุอาอ์กัน หรือไม่ได้สนใจที่จะดุอาอ์กันอย่างจริงจัง
แหล่งอ้างอิง
