หลายคนอาจเป็นกัน … ที่บางทีชีวิตดูวุ่นวายอย่างไม่มีเหตุผล ตื่นเช้ามาก็หาเรื่องว่าคนนั้นวิจารณ์คนนี้ บางทีก็กลายเป็นคนขี้แซะขี้หมั่นไส้คนไปทั่ว เห็นอะไรขวางหูขวางตาไปหมด บางทีก็ขอมีส่วนร่วมไปกับเขาในทุกดราม่า… จนชีวิตเป็นอะไรมากหรือป่าว
“ชีวิตเป็นอะไรมากหรือป่าว” ที่หลายคนอาจเป็นกัน…. ที่ปล่อยให้ตารางเวลาพังจนจัดการอะมานะฮฺส่วนตัวไม่ได้ แถมยังลามไปถึงเรื่องงานที่ทำอะไรก็ไม่นิ่ง หยิบจับชิ้นไหนก็เบื่อ ใช้ชีวิตแบบไร้ทิศทางและจัดการธุระของตัวเองไม่ได้เลยสักอย่าง จนเป็นคนที่ไม่ว่าอยู่ที่ไหนหรือทำอะไรก็หาความมั่นคงในใจไม่เจอ
… ชีวิตจึงควรรู้จักการทำให้นิ่งๆ เงียบๆ ใคร่ครวญ ใช้เหตุผล และคำนึงถึงกาละเทศะ แล้วหาเวลาสั้นๆ นั่งคิดถึงอะมานะฮฺ (สิ่งรับผิดชอบ) ของตัวเอง บางอะมานะฮฺที่เรารู้ตัวแล้วก็พยายามรักษาและทำมันให้ดีที่สุด แต่บางอะมานะฮฺเราอาจยังไม่รู้ตัวว่าที่แท้มันเป็นอะมานะฮฺของเราเอง ที่รอให้เราเข้าไปจัดการ
ใช้ชีวิตในโลกนี้ จงจดจำไว้เสมอว่า คนอื่นก็มีบัญชี(บันทึกความดีความชั่ว)ของเขา ตัวเราก็มีบัญชีของเราเช่นกัน เราจึงไม่ต้องอะไรมาก และไม่ต้องสนใจอะไรกับเรื่องราวที่เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ และไม่มีเหตุผลทางศาสนาที่เราต้องไปเกี่ยวข้องด้วย… กลับมานั่งนิ่งๆ ใช้ชีวิตเงียบๆ เคลียร์เรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของเรา ทีละเรื่องสองเรื่อง แล้วไม่ต้องคิดถึงใครมาก คิดถึงอัลลอฮฺให้มากๆ
|อัล อัค|
📚 บทความแนะนำ
ดีอ่ะ